De zogenaamde ‘komkommertijd’: vernoemd naar de zomerperiode waarin komkommers volop worden aangevoerd, maar er in de media weinig bijzonder nieuws is en de handel ook niet er levendig is. Maar dit jaar doen de komkommers al voor de zomer van zich spreken. Er is namelijk paniek in Europa en dat komt door een lading Spaanse komkommers. Of toch ook Deense? Of Nederlandse? Er is wat onduidelijkheid en door het grote aantal besmettingen en doden in Duitsland heerst er paniek. Mensen laten massaal de komkommer in het schap liggen en bestellen hun salade op het terras zonder komkommer.

Besmetting
Wat is er aan de hand? De berichten rondom de komkommers laaiden 24 mei jongstleden op door een sterfgeval in Duitsland. Een lading komkommers uit Malaga, Spanje, is besmet geraakt met de EHEC-bacterie en is gedistribueerd naar Noord-Duitsland. Deze bacterie veroorzaakt klachten zoals diarree, nierfalen en darmbloedingen. Dit is trouwens maar bij 2 tot 7 procent van de besmettingen het geval en van die kleine groep overlijdt 2 tot 9 procent. In de praktijk overlijdt maar 1 procent van de gevallen, maar dit is toch zorgwekkend als er al meer dan 1400 mensen besmet zijn en er binnen een week al 14 doden vallen.

Wat het ironische aan deze zaak is, is dat de Europese Commissie in rep en roer is. Er wordt geroepen dat de schuld bij Spanje ligt, maar misschien dat er ook Nederlandse of Deense komkommers in deze zaak zijn betrokken. Of toch niet? Dan worden die berichten weer tegengesproken door een deskundige van de Commissie.

Er worden aan de lopende band persberichten gepubliceerd over eventuele schuldigen, aantallen besmette mensen en slachtoffers en natuurlijk over hoeveel miljoenen euro’s door deze ramp verloren gaan. Niemand die eens bedenkt dat er rustig gecommuniceerd kan worden dat het om een kleine hoeveelheid Spaanse komkommers gaat en dat er weinig aan de hand is als groente en fruit netjes en zorgvuldig wordt gewassen, eer het wordt veroberd. Nee, er moet weer geschreeuwd worden hoeveel mensen ziek worden en hoeveel doden er vallen.

De komkommer straft Europa
Het verenigde Europa slaagt erin haar lidstaten angst in te boezemen. Van goede voorlichting hebben ze in Brussel geen kaas gegeten. Kaas eten moet je overigens alleen aan Nederlanders en Fransen overlaten (heel toevallig de landen die in het laatste referendum over een Europese grondwet ‘nee’ hebben gestemd). Maar dat terzijde. Europa leeft in angst en alles wat groen en 30 centimeter lang is wordt in de ban gedaan. Zelfs tomaat, sla en paprika wordt gemeden. Dit geeft eens te meer aan hoe verschillende media (televisie, radio, gedrukte media en internet) van invloed kunnen zijn. De grote massa is bang, terwijl het zo anders opgelost had kunnen worden. En zo komen we bij een ander punt in de Europese komkommertragedie: de komkommer straft Europa.

Hoe zou een simpele, lange, groene vrucht Europa kunnen straffen? Dit is niet per definitie de groene komkommer die wij kennen die dit doet. Het zijn meer zijn vergeten broertjes en zusjes; de gele komkommer, de witte komkommer, de ronde komkommer en de kromme komkommer. Deze prachtige komkommerrassen werden, samen met bijvoorbeeld ovale meloenen, knobbelige wortels en rechte banenen, tot 1998 vrolijk op de markt gebracht in Europa. Totdat de bemoeizuchtige regelgeving van de Europese Unie ervoor zorgde dat groente en fruit aan bepaalde uiterlijke voorwaarden moest voldoen. Het zou namelijk veel rendabeler zijn als groente en fruit er ‘aantrekkelijk’ uitzag en als iedereen hetzelfde kocht.

Consequenties
Dit bracht natuurlijk een aantal vervelende consequenties met zich mee. Allereerst de schade voor het milieu. Alles wat er niet gewenst uitzag in een ‘Europa-oogst’, zoals kromme komkommers, ging de prullenbak in. Een grote schande natuurlijk. Grote hoeveelheden eten, dat voortgebracht wordt door onze eigen planeet, wordt zomaar verspild. Dit terwijl duurzaamheid zogenaamd hoog op de agenda van de EU staat en er tegelijk ook nog eens vele monden elders in de wereld gevoed zouden kunnen worden met ons ‘afval’.

De tweede consequentie is dat er een monopolie ontstond op de goed gevormde vruchten. Kleine boeren die bijzondere soorten kweekten waren de dupe van dit beleid en stonden uiteindelijk met lege handen. Natuurlijk werden de speciale groente- en fruitsoorten nog wel gekweekt, maar in veel mindere mate en de verkoop werd zwaar bemoeilijkt. In de supermarkten vind je immers geen ronde of gele komkommers. Ik vind het zelf schandalig dat een instantie als de Europese Unie gaat bepalen welke natuurlijke producten wel of niet verkocht mogen worden en hoe ze er uit moeten zien. Alleen maar omdat het meer opbrengt. Nu zijn er natuurlijk nog meer groene producten die uit de natuur komen die verboden worden en waar ik een oneindig betoog over zou kunnen schrijven, maar we houden het nu even bij de komkommer.

Toch nog goed nieuws
In 2009 was er overigens goed nieuws voor de komkommer en zijn vrienden. Op 1 juli werd de regelgeving betreft het uiterlijk van groente ven fruit opgeheven. Fijn voor het milieu en voor bijzondere kwekers. Althans, zo leek het. Want in de jaren waarin de Europese burgers opgelegd kregen welke vormen groente en fruit ze moesten kopen, zijn de andere soorten lichtelijk in de vergetelheid geraakt. De supermarkten puilen nog steeds uit van de rechte, groene komkommers. Omdat ik in karma geloof, denk ik toch dat Europa met de besmette lading komkommers uit Spanje op zijn kop krijgt. En het bewijst ook maar weer eens wat een aanfluiting het zooitje decadente kaviaarvreters in Brussel is. Ik heb nog wel een aantal tips voor ze: stop met het bepalen wat goed is voor landen en wat mensen moeten doen en zorg er in het vervolg voor dat je met een incident geen angst zaait, maar voorlichting geeft!