Hoofdstuk 5: Vrijheid en Verlossing

Alle voorgaande lolpanda delen obsessie voor vrijheid zijn hier te vinden!

Velen maanden was ik bezig met mijn leger op het been te brengen. Het leger nam langzaam proporties aan die ik niet had verwacht. Mijn aanleg voor het manipuleren van mensen bleek weer eens van pas te komen. Het was mijn wapen en mijn kracht. Maar al mijn inspanning bleken zinloos te zijn. De betrouwbaarheid van de gemiddelde zwerver dwarsboomde mijn plannen.Ik was weer alleen mijn strijd, de zwervers die ik had verzameld hadden een grotere behoefte naar bier dan de lust naar vrijheid. Ik was niet kwaad omdat mijn onderdanen zich hadden afgezonden, ik was alleen teleurgesteld in hun prioriteiten. Er zat nog maar een ding op, ik moest ze de schoonheid van vrijheid laten zien. Het was mijn lot om deze mensen te verlossen van de lijdensweg die hun leven was.

‘s Nachts liep ik door de verlaten straten van de achterbuurt. Mijn doel waren de stemmen die van veel verder al te horen waren. Het was een gekraakt pand en al tijden bewoond door een grote groep zwervers. Velen van hun snakten onbewust naar verlossing en vrijheid. De dronkkenmanskreten werden steeds luider toen ik het pand naderde. Het was niet dat de mensen mij bewust hadden verlaten ze waren onwetend en vannacht kregen ze les. Zo simpel was het. Op tien meter van de zij-ingang in de bosjes vertopte ik mij. Verstoppen was nu nog nodig maar over enkele maanden gingen ze de rode loper voor mij uitleggen.

Ik pakte mijn rugzak uit. Alsof het mijn boodschappen waren checkte ik alles na. Twee flessen met benzine – check twee doeken gedrenkt in benzine – check een aansteker –check een zwarte markeerstift - check. Ik stelde alles samen, voor mij stonden twee mooie brandbommen. Op de ene fles schreef ik het woord verlossing, op de andere fles vrijheid. Ik stak de flessen aan en begaf me richten het raam. Het was tijd om de onwetenden te ontwaken. Ik gaf een zwieper mee aan vrijheid en verlossing en zag hoe mijn brandende lichtje een vuur van idealen begon te verspreiden.

De mensen gilden en renden in paniek rond. Ik stond met mijn armen langs mijn lichaam, laveloos keek ik toe hoe de mensen probeerden te ontsnappen aan het lot. Mijn rol was duidelijk… ik was de verlosser die al deze mensen de vrijheid uit hun hopeloze bestaan schonk. Het lijden van deze mensen was tijdelijk en bovendien maar een kleine prijs voor de vrijheid die ze werd geschonken. Ik genoot van de verlossing die ik had toegebracht het spoelde. De gelukkigen konden niet ontsnappen hun menselijke instinct om te overleven liet het in de steek toen vrijheid of verlossing aan hun kleren kwamen. Een voor een sleepten vrijheid en verlossing de mensen naar de kant van mijn idealen.

Er was er één wiens menselijk instinct de weg naar verlossing tegenhield. Hij sprintte uit de zij-ingang en kwam recht op mij afgerend. Vrijheid of verlossing had hem al geraakt en was al bezig met hem weg te slepen uit zijn miezerig bestaan. Ik koesterde de hoop dat dit snel genoeg ging gebeuren. Maar mijn eigen idealen naderden met rassé stappen. Ik mocht niet geraakt worden ik was nog niet klaar met verlossen. De hand van de zondaar vloog richten mijn keel, was dit het einde? Uit de vlammen van vrijheid en verlossing ontwaarde ik het gezicht van Henry.

Alle voorgaande lolpanda delen obsessie voor vrijheid zijn hier te vinden!