De bekrompenheid van eenieders geest is een zegen!

Er was ooit een fenomenaal reclame filmpje waarin werd verteld dat de mens maar 10 % van de hersenen gebruikt.Vervolgens werd er een scene getoond waar een vrouw via een psychische connectie haar druipende kraan uitdraaide. Toen ik dat filmpje voor het eerst zag was ik gefascineerd door de mogelijkheid om ook 100% van mijn psyche te gebruiken. Natuurlijk zag ik de ironie en de onmogelijkheid van het filmpje pas velen jaren later. Immers wint een psyche van 100% nog steeds niet van de natuurwetten. Bovendien is het ook volstrekt onlogisch dat de vrouw in kwestie vergeet om de kraan goed uit te draaien als zij over haar volle psychische vermogens beschikt.

Het vermoedde bestaat binnen mijn beperkt geest dat een vol werkende psyche eerder nadelen met zich meebrengt. En dat de gelukkige bezitter van deze mentale vermogens een uiterst ongelukkig leven zal leiden. Een perfecte geest brengt immers ook een flinke dosis negatieve factoren met zich mee. Ten eerste is er het feit dat een perfecte geest nog altijd afhankelijk is van het lichaam. Aangezien we als mensen geen perfecte lichamen kunnen en we ook geen idee hebben wat de factoren van het perfecte lichaam zijn zitten we met een probleem*. De perfecte geest is dus opgesloten in een lichaam dat de perfecte geest verhinderd om daadwerkelijk perfect te zijn. Een tweede factor die ongelukkigheid gaat aanwakkeren is de medemens. Mocht een iemand perfect zijn zal deze volgelingen krijgen. En wat doen volgelingen? Deze volgelingen zadelen de perfecte geest op met problemen.

Dit betekent dat de persoon met de vol werkende psyche waarschijnlijk 100% van de tijd problemen aan het oplossen is van anderen. Honderd procent van de tijd verhalen aanhoren van mensen wie je waarschijnlijk niet kent en waarmee je geen band hebt. Ga is na van jezelf wanneer je je laatste goede daad voor een onbekende hebt gedaan. Volle psychische vermogens betekent dat men vervloekt is tot een leven lang andermans problemen oplossen. Een klein voordeel is de mentale bevrediging die men krijgt voor elke daad.Maar ook het euforische effect dat je de mensheid helpt met het bereiken van zijn doelen zal verdwijnen. De dopamine-kick zal elke keer in kracht verminderen en om dit gevoel weer te bereiken zal men egocentrische (ja, daar is dat woord weer) daden moeten gaan verrichten. Immers zijn lichaam en geest verbonden maar blijven het twee entiteiten van de mens. De psyche zal de Neurotransmitterprocessen in het lichaam niet op een dermate bevredigende manier kunnen activeren. Hierdoor is zelfbevrediging (Niet puur seksuel opvatten) de enige optie die rest inclusief het schuldgevoel van het unieke talent voor menzelf houden.

Als laatste punt punt is de informatiecapaciteit van de mens. Per seconde krijgen we miljoenen deeltjes aan informatie naar onze psyche geworpen. Van deze miljoenen stukjes kunnen we er maximaal negen tegelijk verwerken. Het verwerken van miljoenen stukjes informatie zal zelfs voor een vol werkende psyche een onmogelijke taak zijn. Hierbij komt natuurlijk ook alle negatieve informatie in het brein. Negatieve informatie die zowel het bewuste als onbewuste volledig zal corrupteren. Ik moet er persoonlijk niet aan denken om elke seconde genotificeerd te worden welke kwaadaardige bacterie zich via mijn toetsenbord op mijn lichaam heeft genesteld.

 Ik had nog vele andere factoren kunnen verzinnen waarom een perfecte geest eerder een vloek zal zijn dan een zegen. De perfecte geest is pas perfect binnen een perfect lichaam dat alle geestelijke factoren zal kunnen verwerken. Iemand enig idee of ze daar al een App voor hebben?

* Dit is ook een heikel punt binnen genetische manipulatie. Het prutsen met dingen zonder naar perfectie of grote verbeteringen te streven.